تجدید خاطره

هرازگاهی به این جا سرمیزنم و امروز چقدر خوشحالم که اومئنم مصادف شده با دیدن وبلاگ های دوستانی مثل ابراهیم بانی فرزاد و... که همشون تو این مدت فعالیت کردند انگار خونی تازه دمیده شد

به نظرم ما که با وبلاگ نویسی شروع کردیم و بعد اپ ها و برنامه های متفاوت تر اومدن میشیم قصه همون بازی کردن با توپ دو سه لایه تو زمین خاکی و کوچه پس کوچه ها

تعصبی که نسبت به وبلاگ نویسی داریم هرگز با هیچ برنامه ای قابل قیاس نیست

اینجا با فاصله زندگی میکردیم و از هم خبر داشتیم

دل نوشته میذاشتیم

سراغ همو میگرفیتم

برای هم مهم بودیم و رفاقت ها کردیم

یاد اون روزا بخیر و چقدر سرعت تکنولوژی زیاد بود که نذاشت طعم و لذت خیلی چیزا را خوب متوجه بشیم  ولی همچنان این خاطرات برامون زنده باقی میمونه